Een gevonden verhaal

Onlangs vond ik op een oud, verfrommeld A4-tje het volgende verhaal terug. Geschreven toen ik in een kroeg zat in St. Truiden. Op de achterkant stonden telefoonnummers van mensen die ik niet of nauwelijks meer ken. Het verhaaltje heeft de laatste tien jaar overleefd. De contacten niet. Maar dat terzijde. Ik wil het graag met je delen. Hieronder staat het verhaal.

Avonturen van geen zwerver

Als de kroegen langzaam sluiten, de koude op hem wacht. Ik bestel nog een glas bier. Er zitten er bij die graag vechten gaan. Niet met hem, hoop ik nog. Maar gevochten zal er. Er zijn twee vrouwen binnen.Tien mannen. Twaalf zatten. Hij hoopt dat de regen niet komt, vannacht, of dadelijk weer weg gaat. Er staan glazen tussen die ik nog niet heb en ik rook een sigaar. Hij houdt niet van sigaren. Net zo min als van vandaag. De muziek staat af. Alles hangt en morgen gaat hij weer verder. Hij heeft het zuur en mijn leven begint weer over precies drie dagen. Een nieuwe vreemde start. Hij gaat haar verlaten, en ik weet niet waar naartoe.

Hij heeft een doos kleurpotloden, maar hij kan de kleur van die mooie negerin niet vinden. De klokken staan op tijd. Dat vind ik fijn. Nog drie glazen, dan heeft hij genoeg gedronken. Hij valt op billen en benen. Kriek van het vat. Is dat niets? En buiten draait de wereld verder. Er zijn stemmen in de nacht. Een vrouw. Alcohol.Ik bestel me een Duvel en maak me verder alleen door niet te praten en te lezen in mijn boek. Hij wil naar bed, maar niet alleen. Ergens liggen, tegen iemand aan en misschien wel neuken. Ik vervreem, maar blijf gewoon door roken. Morgen, morgen zal het anders zijn. Morgen. Neef, hoer en zoon. Dat heb ik toch maar mooi bereikt in het leven. Hij is niet de enige alleen. Pak ik er nog een? Ik houd van rode schoenen en de winter is begonnen. Het internet maakt van eenzame mensen kluizenaars. Hij is dronken. Er is alleen vandaag.

Zijn opa is al jaren dood, toch denkt hij haast nooit meer aan hem. Ik heb zijn pet. Je zegt zo snel iets verkeerd. Hij zegt liever niets, maar praat graag. Dat weet ik. De warmte die je zoekt in de nacht, vind je niet buiten. Daar liggen de wonderen niet meer voor het oprapen. Hij is jaloers op de lente, met haar ontlokkende verliefdheden. Ik doe er nog een schepje bij. Kon hij zich maar in Turkije verstaanbaar maken. En zo zit ik weer in de kroeg. Altijd duurt wel erg lang, vindt hij zelf en gaat toch maar naar de wc. Op de muur schrijft hij zijn achternaam en eerste initiaal. Ik lees het. Ik ga niet graag op pad zonder mijn pen en aansteker. Het is zo, dat ik wel eens fout parkeer en mijn ogen sluit. Ook al is het twee uur in de morgen. Mijn glas blijft vol. In het hoekje waar hij slaapt, tocht het soms wat minder.

© Fred Händl - 2001 - 2011

Treindenken - Tijdelijk voor 10 euro (tot 15 december 2010)

[ in het kort: tot 15 december kan ik bij mijn uitgeverij 40 exemplaren van mijn boek Treindenken bestellen tegen 50% korting. Dit wil ik graag met u delen. Bij 40 inschrijvingen, krijgt u van mij het boek, met signatuur en inclusief de verzendkosten voor slechts 10 euro! Wilt u een exemplaar? Laat het mij weten via de email fredhandl@gmail.com en ik zorg dat het boek uw kant op komt! ]

En dan nu: in het lang.

Beste lezer,

Zoals u weet wordt dit blog erg druk bezocht. Zó druk, dat de mensen zelf aan mijn voordeur staan te zeuren om nieuwe berichten. Deze mensen, die niet soms voor dag en dauw zijn opgestaan om een glimp van mij te kunnen opvangen, stel ik niet graag teleur. Vandaar dat er meestal dagelijks wel weer iets nieuws te beleven valt, alhier.

Vandaag kreeg ik van mijn uitgeverij, een uitgeverij waar de honden geen brood in zien en waarvan ik de eigenaar nog dagelijks een enkelkneuzing of hoofdstoting toewens die er niet om liegt - een uitgeverij die wellicht beter niet had bestaan (omdat het zo'n kut-uitgeverij is, maar dat terzijde), een uitgeverij die slechts één fatsoenlijk boek uit heeft gegeven (en dat is NIET Femplex van Pepijn Bierenbroodspot, een boek waarvan ik de foto voor de kaft heb geschoten, het binnenwerk heb verzorgd en de kaft heb ontworpen, maar ook dát terzijde). Free Musketeers. Free Muskuteers. Mochten zij ooit failliet gaan, dan dans ik de Tralala (een vergeten dans uit de woelige jaren 1750-1779).

Deze nul-uitgeverij pretendeert onbekende schrijvers een kans te geven hun boek uit te geven. Dit is slechts ten dele waar. In werkelijkheid is het een stugge organisatie, met een enorme klootzak van een directeur, die niets, maar dan ook werkelijk niets geeft om haar klanten.

Bent u schrijver en wilt u graag uw roman, dichtbundel of weblog in geprinte vorm zien? Dan raad ik u de weg naar Free Musketeers af. Wendt u tot Lulu.com. Die doen hetzelfde. Beter. U mag mij altijd mailen om meer informatie.

"Maar, beste Fred, vertel dan toch eens waarom jij nog steeds bij Free Musketeers zit?" Beste lezer, ik zit noodgedwongen bij Free Musketeers, omdat zij compleet belachelijke voorwaarden verbinden aan schrijverscontracten. Pas over twee jaar kan ik daar opstappen.

Wat echter niet wegneemt, dat zij nu een fijne aanbieding aanbieden. En, zoals boven (bij: In het kort) staat beschreven wil ik dat graag met u delen. Ik verdien daar niets mee. Maar ik zadel Free Musketeers met extra werk op én het biedt mij de mogelijkheid mijn boek te verkopen. Vandaar.

Dus: doe eens gek en geef iemand (of uzelf, natuurlijk) deze Sinterklaas of Kerstmis een gesigneerd exemplaar van Treindenken cadeau! Mail mij hier: fredhandl@gmail.com en ik schrijf er nog een gedicht in, ook (als u dat wilt, als u iets anders wilt, zet dat dan even in de mail erbij).

Bravo!

Treindenken voor 10 euro. Wie had dat ooit gedacht?

Meer Treindenken (en inlezen) hier:

Treindenken website

Treindenken - Inlezen

© Fred Händl - 2010

Kutnieuws

Elke dag worden er kinderen geboren. Een wonder der natuur! De zon, elke dag komt ze op en verwarmt ze met liefde en plezier onze aarde. Iedereen is blij als de zon schijnt (ook al is het koud buiten).

Er gebeuren zo veel mooie dingen op een dag. En elke dag weer. Helaas lezen we daarover niets in de krant. Enkel het slechte nieuws schijnt het waard te zijn om drukinkt aan te besteden. En dat terwijl niemand daar vrolijk van wordt.

En weest u nu eens eerlijk: bent u niet liever vrolijk?

Waarom is het dan dat alle media (krant en televisie) bij grote voorkeur berichten over de trieste zaken van het leven? Wat is het doel? Iedereen die het leest krijgt er een vervelend gevoel bij (een moord, een verkrachting, een inscestzaak), maar toch blijven de media er vol mee staan.

Altijd zo geweest en zal altijd wel zo blijven. Maar snappen doe ik het niet.

Ik lees liever nog liever géén krant, dan een krant met allemaal slecht nieuws.

Maar het allerliefste zou ik eens een antwoord willen krijgen op de vraag: "Waarom maakt de mens zich het leven zo zuur mogelijk?"

© Fred Händl - 2010

236 pagina's Treindenken

www.jazzappa.com/treindenken














***

[c] Fred Händl

Mijn dichtbundel Butsen in oranje. Eerste 25 exemplaren!!

Yes!!!

De eerste 25 exemplaren van Butsen in oranje. Mijn dichtbundel.

Nog < 10 exemplaren!

Op de website (en via Lulu) te bestellen voor een tientje en centen. Deze eerste 25 echter, speciaal en uniek, 7 euro 20 (incl. verzendkosten). En dan zijn ze gesigneerd én met de hand (mijn hand) genummerd.

Mail me, of stuur me een dm via Twitter als je een van deze eerste 25 exemplaren wilt bestellen.

- Fred

P.S. En kijk hier toch eens ... zijn het geen plaatjes?

Treindenken

Het is er dan toch van gekomen! Mijn eerste boek via een heuse uitgeverij uitgegeven. Dat die heuse uitgeverij eigenlijk niet veel meer is dan een veredelde copyshop mag de pret niet drukken. Overal verkrijgbaar. Treindenken, voor 17,95 euro, bij onderstaande webwinkels:

[ zie ook: www.treindenken.nl ]

BOL

Bruna

Boox

AKO [gratis verzending]

Boekhandel Plukker

NRC Boeken

Cosmox [gratis verzending]

NLSTORE [gratis verzending]

Web van Troje [gratis verzending vanaf twee exemplaren]

Studieboeken

Dizzie

Van Stockum

Selexyz

Boek [gratis verzending]

Maar eveneens bij Fred Händl zelf. Dat ben ik, dus. Ook voor 17,95. Dan krijgt u hetzelfde boek, maar dan met handtekening en persoonlijke opdracht! Stuurt u mij een mailtje dan regel ik dat voor u.

- Fh.

---

"Elke dag in de trein en dan maar steeds opnieuw opschrijven wat er in mij opkomt." schrijft Fred Händl in zijn Einde verhaal. Een betere samenvatting is er niet. Wel een andere, en wel deze: Treindenken gaat over de wereld als een glas heerlijk bier. Treindenken gaat ook over kakangst (Een bruine droom), over een goede seksuele afrossing als metafoor (Mijnheid) en de Nederlandsche taal (Doken, dook, gedoken).

Treindenken is een boek zoals u nog niet eerder hebt gelezen. Ook befaamde kranten als De Volkskrant, Trouw en De Telegraaf hebben dit boek nog niet gelezen. Thans onthouden zij zich dan ook van commentaar.

Fred Händl is niet alleen de gitarist van Panus Bolus (punkband met Mick Levell), maar ook schrijver. Van columns (gebundeld in Fred Händl zijn columns deel I en II), korte verhalen (verzameld in Potloden en .uit de Hart), tot een tweetal reisverhalen (Fred in Greece en Visum voor Rusland). Ook waagt hij zich zo af en toe aan een roman (Seattle's Best Coffee en Brieven aan Ivo). Samen met Jouke R. schreef hij Ons Boek.

Bestel nu: klik hier!!

Butsen in Oranje

Mijn dichtbundel Butsen in oranje heb ik eind 2009 voltooid. De gedichten stammen alweer uit de periode 2006-2008. De eerste 30 uit 2006 en de rest in 2008. Tezamen in een week. En dan duurde het nog eens een heel jaar voordat ik er een boekje van maakte. Man. Wat een productiviteit, weer.

Maar ik ben het er wel mee eens. Zoveel moet gezegd.

- Fh.

---

Hier de cover, met daaronder het gedicht Schijn

Schijn

als een naam
van iemand anders

gespierd, de buidel
vanzelf
alleen
niets meer dan
oude vellen

gekloof, steeds braver
meet
mijn handen zweten

© Fred Händl - 2010

Mein Kampf - in 2015 eindelijk verkrijgbaar?!

Dat ik van de De Telegraaf geen hoge pet op mijn hoofd heb staan is wel duidelijk. De suggestieve manier van berichtgeving komt me mijn strot uit. Het meest jammerlijk is nog dat de meeste mensen de krant "zo fijn vinden lezen." Stem van het volk.

Krijgt Geert Wilders er van langs in de media (die juist daardoor de man de nodige hand helpen), is de De Telegraaf van het zelfde laken een pak, als het gaat om domheid. Er is een tijd geweest dat ik mij daarover echt druk maakte en op hoge poten een mail tikte aan de redactie.

Daar ben ik mee opgehouden, omdat reacties óf uitbleven óf beter uitgebleven waren (want een antwoord afkomstig van de De Telegraaf dat volstaat ,et kreten zoals: 'ons publiek', 'objectief', 'integere berichtgeving', en 'nieuwswaarde' gaat regelrecht de prullenbak in).

En ik heb mij berust hierin: "Ik maak me niet meer druk over wat de De Telegraaf schrijft."
Dat ging goed, uitstekend zelfs, tot vandaag. Want vandaag lees ik dit:

"BERLIJN - Hitlers 'Mein Kampf' komt in 2015 op de Duitse markt. Het verbod op het antisemitische en anticommunistische schotschrift wordt opgeheven. Maar de nieuwe uitgave zal van wetenschappelijk commentaar worden voorzien, om neonazi's niet op rare ideeën te brengen."

Ziet u die laatste zin? Met name dat stukje na de komma? "... om neonazi's niet op rare ideeën te brengen." Neonazi's hebben volgens mij al ideeën. Raar of niet, dat moet er voor een krant niet toe doen, maar dat terzijde. Wij kunnen dus gelukkig rustig gaan slapen, want het boek wordt van 'wetenschappelijk commentaar' voorzien. Wat een opluchting.

En ook fijn dat ons weer even duidelijk wordt dat antisemitisme echt niet door de beugel kan. Maar vooral ook dat we er maar vooral geen, zoals oom Adolf, anticommunistische gedachten op na gaan houden... Maar, wacht eens even. Geen anticommunistische gedachten.. dat zijn... even denken... Precies! Dat zijn communistische gedachten. En die gemene Adolf was daar tegen. Dus wij moeten voor zijn. Want alles waar Adolf voor was, daar zijn wij tegen. Toch? Precies.

Nou, voor iedereen die niet wil wachten tot 2015: koop een verse cartridge voor je printer en download hieronder uw eigen exemplaar van Mein Kampf. Geschreven door Adolf Hitler in de jaren 1925 (deel 1) en 1926 (deel 2):

http://greatwar.nl/books/meinkampf/meinkampf.pdf - Engels

En doet u mij een lol. Als u er neonazi van mocht worden, geef mij dan niet de schuld. Okay?

Een mooi weekend.

- Fh.

De alfabetcolumns - V

En zo zijn we aangekomen bij de letter ‘v’. Niet zomaar de eerste de beste letter, beste mensen. Een mooie letter die in ons alfabet op de 22e plek staat (en in de alfabetcolumns zelfs op de 5e!) Een prestatie.

U begrijpt dat ik vanaf de ‘z’ al heb zitten wachten op dit moment. De ‘v’, eindelijk. En nu, ik kan het haast bijna zelf niet geloven, nu is het dan zo ver. Heeft u een kopje koffie in de aanslag? Met een ochtendsigaret daarbij, misschien? Of een droog Maria-kaakje, om heerlijk mee in de thee te soppen? Welnu, dan bent u er helemaal klaar voor. Ik ook, dus dat kan bijna niet meer fout gaan. De ‘v’.

Gaat mijn geestesoog langzaam mijn kast met cd’s eens af, dan kom ik bij de ‘v’ de meest prachtige muzikale werken tegen. Stevie Ray Vaughan, bijvoorbeeld. Die kom ik nergens anders tegen, dan bij de ‘v’! Geweldig. Behalve dan de plaat: Family Style, die hij samen met zijn broer heeft ingespeeld. Wat een apeslechte cd is dat, zeg. Ik zou hem eigenlijk uit mijn verzameling moeten gooien. Met een grote boog: hupsakee de Laan van Meerdervoort in Den Haag op, en dan door het open raam naar buiten schreeuwen. “Toe maar, beste automobilist. Rijdt er lustig overheen!!” Zo slecht is die cd. Dat is allesbehalve te wijten, natuurlijk, aan Stevie Ray Vaughan zelf. Zoveel is zeker. Waarom die plaat bestaat? Volgens mij weet niemand daar het fijne van. En ik ook niet. En nu heb ik er veel meer woorden aan vuilgemaakt dan ik van plan was. Bah! En dat tijdens deze column, nog wel. SRV behoeft geen verdere complimenten. Ten eerste omdat hij door de hele gitaarwereld (van beneden naar boven) wordt gezien als dé gitarist die eeuwig in de top-10 zal blijven staan en ten tweede omdat hij deze column toch niet zal lezen (dat ligt aan het feit dat een tragisch helicopterongeluk hem van het leven beroofde, en - niet onbelangrijk - dat hij de Nederlandse taal niet machtig was). Meneer Stevie Ray Vaughan, dat u voor altijd moge rusten in vrede in de gitaarhemel. Enne, geen plaatjes meer opnemen met uw broer, okay?

Prima. Verder nu. Dat gewauwel over Stevie Ray Vaughan en zijn mislukte broer komt me nu de strot wel uit. Beter gooi ik een verse koffie in mijn strot, want ik ben nog niet eens goed en wel begonnen. En ook mijn kleren moet ik nog aantrekken. Zo mijn nest uit en gaan zitten tikken. Het is toch wat.

Allen Vizzutti. Kijk, dat is nog eens een naam. Een Italiaanse Amerikaan die zo vreselijk hoog op zijn trompet kan blazen, dat er bijna niemand in de hele wereld is die hem dat na kan doen. En met hoog, bedoel ik ook hoog. Heeeeeel hoog. En alsof dat nog niet genoeg is om hem in alle jazz encyclopedieën te krijgen, toetert hij ook nog eens heel snel. Dubbel staccato in octaven. Ga er maar aan staan. Benieuwd, naar deze held? Zoekt u op YouTube maar eens naar Allen Vizzutti. Fire Dance is erg aangenaam. Bent u op zoek naar die dubbele staccato? Die staat er ook bij En duurt maar zeven seconden, dus wat let u?). Wordt u liever wat langer verwend? Bekijk en luister dan Nine Black Riders - Lord of the Rings, of Carnival Of Venice. Of allebei, natuurlijk! Allen Vizzutti. Geweldig.

En dan, want ik zie dat het bijna tijd is om er een einde aan te draaien, tot slot - ook bij de ‘v’ - Steve Vai. Maar ja, dat is natuurlijk een beroemdheid.

Vooruit, nog eentje, for old time’s sake. Vanity 6. Drie spannende dames uit de tijd van toen ik nog pas 12 was. Maar man! Dat zag er spannend uit. Nog steeds trouwens. Waar staat die cd? Oh ja, daar. Bij de ‘v’. Een schitterende letter. Die ‘v’.

- Fh.

De alfabetcolumns - W

Woensdag. Hoogste tijd voor een nieuwe alfabetcolumn. U kent ze wel. Vanaf de letter ‘z’ naar de letter ‘a’. Inmiddels zijn we aangekomen bij de letter ‘w’. En daar staan er in min collectie nogal wat van, moet u weten. Had ik bij de letter ‘x’ nog grote moeite om er een passend ensemble of correcte artiest bij te vinden, heb ik thans een scala aan mogelijkheden. Daarnaast heb ik het enorm druk met van allerlei andere zaken, dus laten we maar vlug beginnen. Doet u mee?

Als u het mij wilt vergeven, dan sla ik in deze column Tom Waits, Sonny Boy Williamson, Jeff Wayne (die van de War of the World musical, prachtige dubbel-cd - een ‘moet heb’), en zelfs Ween over. Ik zal hun namen even aanstippen, omdat ze mij allen zeer dierbaar zijn en een uiterst verdienstelijke bijdrage hebben geleverd aan mijn muzikale verleden en heden (en mijn collectie). Maar genoeg nu, daarover. Hup, aan de slag.

Whroumm, een Nederlandse (jawel, uit Huizen nota bene) metalband met een zeer fraaie plaat met de originele titel: Dark Side Of Town. Een geweldige jaren ’80 cover (en dat terwijl de plaat uit de jaren ’90 komt - uniek!). Whroumm, dus. Even googlen levert niet al te veel op. Hun complete discografie bestaat precies uit deze plaat. En die heb ik er dus tussen staan. Gekocht bij, als ik mij niet vergis, Bullit (te Eindhoven), in de bak van vijf gulden. Want, beste mensen, ik ben nog van voor de euro al begonnen met sparen. Weet u dat ook weer. Even rekenen…. aha! Fred komt uit de jaren ’80. Precies. Dat zijn mijn jaren. Daarom staat ook Wet Wet Wet, Wham!, en Ike Willis bij de ‘w’ in mijn kast. Maar goed, Whroumm dus (valt nog niet mee om die naam in een keer goed te tikken, probeert u eens: Whroumm). Uit de bak van vijf gulden (stickertjes zitten er nog op - hij was daarvoor 36,95, geen gelul.). En zonder gekheid: een uiterst aangename plaat! Heerlijke rock. Goed opgenomen (mooi geluid en mooie mix) en een meer dan verrassende gitaarsound van (ik gok) Christiaan Scheele. Ik gok, omdat er twee heren gecrediteerd worden voor guitar & vocals. De bassist, Henk vd Schee wordt specifiek NIET gecrediteerd voor vocals. Aldus vermeldt de inlay: Henk v/d Schee: Bass, No vocals.

Ik weet niet of de plaat nog te vinden is, maar ik zou zeggen: doet uw best want het is een zoektochtje waard. Als je van rock houdt. Metalrock - geen grunten, geen death, maar heerlijke rockmetalrock. Whroumm, dus. Met de plaat: Dark Side Of Town.

Dan staat naast Whroumm Wig Hat, met een nare foto op de voorkant, en de wellicht nóg naardere titel: This Came Out Of Me. Punk pur sang. Prachtig, als u het mij toestaat. ‘Hard to find’ als u Google wilt geloven. U kunt ook mij geloven: niet eenvoudig te vinden, maar onmogelijk allerminst. Via Yahoo! second hand, en Amazon kunt u nog een exemplaar op de kop tikken. Gelooft u mij maar: als u van Punk houdt, mag deze eigenlijk niet ontbreken in mijn collectie. En dat doet hij dus ook niet. Maar wellicht in de uwe wel. Want zo gaat het soms.

Wens ik u verder een fijne woensdag.

- Fh.

De alfabetcolumns - X

En dan zijn we alweer aangekomen bij de derde letter van het alfabet van achter naar voren. De iks. Geen eenvoudige letter, mag ik wel zeggen. Om te tekenen valt hij reuze mee, dat wel. Maar om er een woord mee te beginnen (laat staan een muzikaal ensemble aan te duiden)... Ik geef het u te doen. Sterker nog: ik geef het mezélf te doen. En wel in deze columns. Ik wist natuurlijk dat hij er aan zat te komen, die iks. En nu is het dan zover.

In mijn cd-collectie van 2500+ cd's (met dividers om het een en ander nog terug te kunnen vinden, zonder er een hele dag aan kwijt te zijn), staat een divider met de letter 'x'. Erachter staan geen cd's. En nu? Hoe moet dat nu met die column? Geen 'x'?!

Er is een band die heet X. Dat zou het probleem op kunnen lossen, ware het niet dat deze band heel erg slecht is. En ik herhaal dat hier graag nogmaals: heel, heel, heel erg slecht. Zo slecht dat als het wc-papier zou zijn, ik er mijn gat niet mee zou kuisen, al was het het laatste blaadje aan de rol. Nou ja, dan misschien wel, maar ik bedoel maar. Nee, in mijn column géén X (als band, dan).

Nu, wat dan wel? Ik moet wat water bij de wijn doen en uw begrip vragen om thans te kiezen voor de band met de welluidende naam Brand X. U wellicht niet onbekend in de oren klinkend. Of wel, natuurlijk. Dat zou ook zo maar kunnen, als u bijvoorbeeld nog nooit van de band Brand X heeft gehoord. Vandaar deze column.

Het Britse Brand X, al jaren geleden ter ziele gegaan - zeer helaas, mag ik daar aan toevoegen - speelt heerlijke fusion. Na een korte zoekactie van mijn hand, zojuist bij BOL, leverde op dat de cd's Do They Hurt en Product bij elkaar nog geen 10 euros moeten kosten! Een verschrikking! Koopt u alstublieft die twee cd's van Brand X. Alstublieft. Ze zijn het meer dan waard. Meer dan waard. En, dan koopt u Phil Collins op de drums. Want, naast Genesis en nog vóór zijn solo-carrière trommelde Phil op het drumstel bij Brand X. En dat deed hij erg verdienstelijk. Ik zou moeten zeggen, welhaast fenomenaal.

Ik krijg niets voor de aanprijzing van Brand X, maar koop die platen. Bij BOL of elders. En nu niet meteen gaan zitten torrenten, of kazaa'en (bestaat dat nog?), gewoon: hup kopen die hap! Prachtige fusion. Met de letter iks.

- Fh.

De alfabetcolumns - Y

Om te beginnen: een gezond en feestelijk 2010 voor u allemaal! Het jaar is alweer bijna een week oud en ik zit nu in het prachtige en koude Rusland, te genieten van mijn eerste vrije dagen van het jaar. En, moet ik zeggen, dat gaat me prima af. Zo meteen een biertje erbij, stukje worst. Niets mis mee. Enfin, de beste wensen, aldus en dat 2010 dan maar een mooi jaar mag worden.

Nu dan, het alfabet (maar dan van achter naar voren) in column vorm. Ging de vorige column nog over Frank Zappa (met de 'z', weet u nog?), zijn we alweer bij de tweede letter aanbeland. De letter 'y'. De 'y' van Yosuke Yamashita.

Deze pianomeneer uit Japan staat in mijn ogen terecht als tweede in de columns. In orde van belangrijkheid, dan toch zeker. Daarbij begint zowel zijn voor- als achternaam met de mooie letter 'y'. Groter toeval kan haast niet bestaan (behalve misschien dan die keer dat ik tot op de cent nauwkeurig de prijs van alle boodschappen van de mevrouw voor mij in de rij schatte - niet alleen was dat uiterst toevallig, het was ook nog eens helemaal niet leuk, eigenlijk. Maar goed, bij deze is daar dan toch een keer melding van gemaakt, een mens zou voor minder).

Yosuke Yamashita. De beste pianist ter wereld. En er lopen er op de wereld nogal een paar rond, hoor! In het rijtje De Tien Beste Piansten Ter Wereld (waar Yosuke Yamashita dan bovenaan staat) staan ook Uri Caine, Chick Corea, Bill Evans, Chucho Valdez, Oscar Peterson, Jelly Roll Morton (de Robert Johnson van de piano, zeg maar gerust), Jean-Louis Steuermann, Vladimir Ashkenazy en - Svialoslav Richter en dan vergeet ik er nog een paar, maar die passen toch niet meer in het lijstje van tien. Bij deze dus. In willekeurige volgorde, trouwens. Behalve dan dat Yosuke Yamashita altijd bovenaan blijft staan.

Op de website van YouTube staan een groot aantal filmpjes met Yosuke Yamashita in de hoofdrol. Een YouTube favoriet is Burning Piano. Zorg wel, als u gaat kijken, dat u de lange versie bekijkt, want die laat het hele plaatje zien.

En dan staan er talrijke andere filmpjes op waarin Yosuke Yamashita te bewonderen is, terwijl hij op de piano speelt. Een van mijn persoonlijke favorieten is wel: Fly Me To The Moon (Yosuke Yamashita met Kiyoshiro). En als u dan toch gaat kijken, pik dan meteen even You Send Me mee (ook van Yosuke Yamashita & Kiyoshiro).

En dan zie ik op mijn horloge dat het alweer kwart over drie in de middag is. Ik moet opschieten, want om vier uur ga ik mijn eerste bier opentrekken. Dat wil zeggen, als ik dan bier in huis heb. Ik moet namelijk nog enorm naar de winkel. En ik kan u vertellen dat dat hier in Rusland nog niet altijd meevalt. De winkels zelf wel, en de behulpzame dames achter de kassa's ook, maar het mijzelf aankleden tegen de gure wind, die momenteel met min twintig graden door de straten van Smolensk raast. Ik heb er de juiste kleren wel voor, maar het duurt altijd zolang. En houdt u me nu niet verder aan de praat, anders wordt het straks zomaar kwart over vier!

Hupsakee, luisteren naar Yosuke Yamashita. De beste pianist ter wereld.

- Fh.

(correspondent te Smolensk, Russische Federatie)

De alfabetcolumns - Z

Zoals u in de eerste column van mijn hand (ik ben dan Fred Händl) heeft kunnen lezen, heb ik mij de nobele taak op de schouders genomen het alfabet (een bonte verzameling van letters) van achter naar voren te voorzien van musici. In deze eerste column staat aldus de letter 'z' centraal. Ik wilde het dan graag om te beginnen eventjes hebben over mijn grote held Frank Vincent Zappa.

Op 21 december 2009 (dat is inderdaad om de hoek) zou Frank Vincent Zappa negenenzestig jaar geworden zijn. Helaas maakte prostaatkanker op 4 december 1993 een einde aan zijn leven. Overleden en dood, maar tegelijkertijd nog springlevend! Zijn muzikale erfenis alleen bedraagt meer dan 60 studio- en livealbums, ontelbare bootlegs, vele videoregistraties, films en boeken (over muziek en zijn scherpe opnies over ongeveer alles waar je een opinie over kunt hebben. Daarbij komen er elk jaar nieuwe opnames uit. Via het label Vaulternative Records, onderdeel van The Zappa Family Trust. De hedendaagse Zappa-fan (ik ben er zo een) hoeft zich niet te vervelen en kan zijn centjes met prettige regelmaat uit blijven geven aan nieuw (en vaak nog onbekend) materiaal. Geremasterd en voorzien van fraai artwork. Heerlijk is het, om Zappa-fan te zijn. Heerlijk.

Ook de ontelbare Zappa-communities op het net (zappateers, bijvoorbeeld) bieden soelaas voor iedereen die van hem en zijn muziek maar geen genoeg kan krijgen. Mijn eigen collectie bedraagt momenteel iets meer dan 200 cd's, 25 DVD's en twintig boeken. En dat gaat maar door. Ook tribute-cd's blijven als paddestoelen uit de grond schieten (een zeer fraaie is de cd van de Bohuslän Big Band - aanrader!). Ook de vertolkingen van het Ensemble Modern en Struber Z'tett zijn niet te versmaden.

De legacy van Frank Zappa blijft doorgaan en vernieuwen. Zo erg zelfs, dat ik morgen mijn 13e Benno cd-rek zal installeren, omdat ik alleen deze maand alweer 45 nieuwe titels heb kunnen toevoegen. Brrrr … het is koud buiten, maar binnen draait Filthy Habits van de plaat Sleep Dirt. Biertje voor mijn neus en opnieuw, voor de zoveelste keer, douche ik me in de prachtige solo's van de Meester.

Als ik u was, zou ik dat zeker eens proberen. Hieronder een aantal tips voor beginners:

Make A Jazz Noise Here (mijn eerste, ik zal het nooit vergeten. Wat een openbaring was dat, zeg!)

Freak Out!

Waka/Jawaka

Sheik Yerbouti

Guitar

You Are What You Is

Sleep Dirt (uiteraard)

Apostrophe(')

We're Only In It For The Money/Lumpy Gravy

en de live-serie: You Can't Do That On Stage Anymore

Tot zover Frank Vincent Zappa (*21-12-1940 + 4-12-1993)

En dan nog heel eventjes Zoogz Rift. Dat is ook met de 'z'. Zoogz Rift. Helaas heb ik geen enkele plaat, noch cd van hem (heeft u die wel, dan houd ik me bij deze aanbevolen). Een geniale geest (op YouTube staan een aantal fraaie filmpjes) die de plaat The Island Of Living Puke heeft gemaakt. Een mirakels wonder, die Zoogz. Erg moeilijk te vinden. Erg moeilijk.

Bent u daar nu nog? Vooruit! Aan het bier. Het is zaterdag, weet u wel.

- Fh.

Column: Fred Händl

Fred Händl, dat ben ik.

Zoals u weet is het alfabet een verzameling van 26 letters, waarmee - indien zorgvuldig gecombineerd - de meest leuke dingen gedaan kunnen worden. Uw eigen naam op deuren en glazen schrijven, bijvoorbeeld. Of een boek met gedichten. De kranten staan er ook vol mee, trouwens: met dat alfabet. Neemt u maar eens een krant of tijdschrift ter hand. U zult zien dat uw kennis van het alfabet welhaast grenzeloos is!

U leest momenteel deze eerste column van mijn hand op een gerenommeerde webzijde en daardoor durf ik er eigenlijk wel gif op in te nemen dat u het hele alfabet uit uw hoofd kunt zeggen. Zonder daar al te lang over na te denken. Geen minne prestatie, mag ik u wel zeggen. Ik kan, net als u, het alfabet opzeggen zonder daar al te lang over na te hoeven denken. Achterstevoren, dat is misschien wel wat lastiger, maar… niet onmogelijk.

En omdat ik altijd erg gecharmeerd ben geweest van dat alfabet, heb ik mij (in deze functie als columnist) als taak gesteld de eerste zesentwintig columns te schrijven met behulp van de volgorde van deze letters. Eerst de 'a' en dan de'b' en dan zo verder. Elke letter de eerste letter van een musicus (of ensemble). Te beginnen bij de 'z'.

"De 'z'?", denkt u misschien. "De 'z' is toch de laatste letter? Die Fred maakt het zich wel erg makkelijk." Welnu, u heeft gelijk en ongelijk. Want dat de 'z' de laatste letter is, dat heeft u goed in de smiezen, maar ik maak het mezelf niet gemakkelijker! Ik ga namelijk van achter naar voren. Om de eenvoudige reden dat ik met mijn columns met de artiest Frank Zappa wil beginnen. Daarna volgt dan Yosuke Yamashita. En zo verder.

Ik ben dus Fred Händl (met een letter die in ons alfabet eigenlijk niet voorkomt in mijn achternaam, maar dat terzijde) en ik wil u graag meenemen op een reisje door mijn niet onverdienstelijke muziekcollectie aan de hand van het alfabet. Daarnaast zal ik ook - op dringend verzoek van mijn baas - hier en daar wat anders schrijven. Zo blijven we vrienden (en blijf ik mijn riante wekelijkse vergoeding ontvangen).

Het alfabet, dus. Te beginnen bij de letter 'z'. De 'z' van Zappa. Frank Zappa.

Dit was dan het eerste verhaal. Nergens goed voor, zoveel is zeker, maar ik hoop dat weer recht te breien met de volgende (wat dan eigenlijk de eerste is).

Fred Händl is de naam. Het is me aangenaam.

- Fh.